فریت سرامیکی با روی بالا

اگرچه روی معمولاً با لعاب های کریستالی مرتبط است، این محصول در درجه اول به عنوان یک فریت روی بالا برای لعاب کریستالی قرار نمی گیرد. در سیستم‌های متمرکز بر کریستالیز-، بسیاری از تولیدکنندگان افزودن مستقیم ZnO را برای کنترل هسته‌زایی قوی‌تر ترجیح می‌دهند.

برخی از کارخانه ها برای کنترل هزینه یا افزایش براقیت، محتوای روی را کاهش می دهند.

این روش در ساختارهای لعاب خاصی کار می کند. اما در روکش های مخملی، کاهش اکسید روی معمولاً احساس سطح را تغییر می دهد. لعاب ممکن است شبیه به نظر برسد، اما حفظ نرمی لمسی آن سخت تر می شود.

در دوره های تولید طولانی، این تفاوت بیشتر از آنچه در ابتدا به نظر می رسد محسوس می شود.

در کارخانه‌هایی که کاشی‌های مخملی را در مقیاس تولید می‌کنند، تغییرات سطحی بین دسته‌ها اغلب با تفاوت ویسکوزیته مذاب به جای خلوص مواد خام مرتبط است.

ادغام پایدار روی در داخل فریت این تنوع را در مقایسه با افزودن مستقیم اکسید کاهش می دهد.

اثر افزایشی است. اما در دوره های تولید بزرگ، ثبات افزایشی اهمیت دارد.

قبل از اینکه هر دسته ای از کارخانه ما خارج شود، ما چیزی بیش از شیمی اولیه را بررسی می کنیم.

محتوای روی مجدداً-تایید می‌شود تا اطمینان حاصل شود که با سطح مورد نظر مطابقت دارد، به‌ویژه زمانی که درصد از 10 درصد فراتر رود. ما همچنین انبساط حرارتی را اندازه گیری می کنیم و رفتار مذاب را در شرایط پخت کنترل شده مشاهده می کنیم. اگر جریان مذاب مطابق انتظار رفتار نکند، دسته به جلو حرکت نمی کند.

اگر فرآیند پخت به درستی کنترل نشود، گاهی اوقات سیستم‌های روی بالا ممکن است دچار ذوب ناهموار شوند. به همین دلیل، به جای بررسی صرفاً عدد اکسید نهایی، به نحوه ادغام روی در فاز شیشه ای توجه زیادی می کنیم.

آنچه برای ما مهم است نه تنها ترکیب روی کاغذ، بلکه نحوه رفتار فریت پس از شلیک است.