چرا دوغاب لعاب شما جدا می شود، ته نشین می شود یا تیکسوتروپ می شود؟

چرا دوغاب لعاب شما جدا می شود، ته نشین می شود یا تیکسوتروپ می شود: مشکل واقعی "ساختار" عامل تعلیق شما است
 

هفته گذشته، مشتری با ناراحتی با من تماس گرفت:

 

"چوان، دوغاب لعاب من کار کردن با آن غیرممکن است. وقتی برای اولین بار آن را آماده می کنم، خوب است. اما بعد از دو یا سه روز، آب شفاف در بالا، رسوب سخت در پایین، و بوی ترش در وسط وجود دارد. کارگران می گویند آنقدر غلیظ است که نمی توان به درستی هم زد. وقتی آن را اسپری می کنند، پوشش لعاب ناهموارتر، و برخی از مناطق روشن تر است."

او سعی کرد مارک های CMC را تغییر دهد، مواد نگهدارنده اضافه کند و حتی زمان آسیاب توپ را نیم ساعت افزایش دهد. هیچی کار نکرد

از من پرسید:
"آیا به این دلیل است که هوا گرم است و باکتری ها بیش از حد وجود دارد؟"

به او گفتم:
گرما فقط یک کاتالیزور است. مسئله واقعی باکتری نیست. مسئله واقعی این است که عامل تعلیق شما هرگز نتوانست واقعاً از دوغاب لعاب پشتیبانی کند.

 

امروز، من این را با استفاده از دو ماده توضیح خواهم داد: هالویزیت و بنتونیت با سفیدی بالا.

چگونه مشکلات تعلیق را در گذشته حل می کردیم؟ ما یا CMC، بنتونیت معمولی یا کائولن را اضافه کردیم. هر کدام از آنها مشکلات خاص خود را دارند.

CMC:ارزان و آسان برای استفاده، اما این یک ماده "ظریف" است. به اسیدها، قلیاها، دماهای بالا و باکتری ها حساس است. در تابستان، تنها پس از دو روز ترش می شود. علاوه بر این، بر درهم تنیدگی زنجیره مولکولی متکی است. هنگامی که در معرض نیروهای برشی مانند هم زدن و پمپاژ قرار می گیرند، زنجیره های مولکولی شکسته می شوند و اثر تعلیق به شدت کاهش می یابد.

 بنتونیت معمولی(مانند آن که در لیائونینگ و مغولستان داخلی تولید می شود): خاصیت ضخیم کنندگی قوی دارد، اما به رنگ زرد مایل به خاکستری است و حاوی مقادیر زیادی ناخالصی آهن و تیتانیوم است. اگر آن را به لعاب سفید اضافه کنید، سطح لعاب کثیف می شود. علاوه بر این، نیاز به اصلاح سدیم دارد. در غیر این صورت، عملکرد جذب آب و تورم آن ضعیف خواهد بود.

 کائولن معمولی:سفیدی آن قابل قبول است اما ساختاری بشقاب مانند دارد. در آب، ذرات صفحه مانند مانند یک پشته از صفحات هستند - پس از شسته شدن توسط آب، پراکنده می شوند و نمی توانند ذرات سنگین را تحمل کنند. به همین دلیل است که بسیاری از مردم گزارش می دهند: "هرچقدر کائولن اضافه کنم، لعاب هنوز ته نشین می شود."

بنابراین، آیا ماده ای وجود دارد که غیر سمی، غیر گندیده، غیر محو و به طور طبیعی دارای "ساختار شبکه" باشد که بتواند ذرات را محکم قفل کند؟

بله وجود دارد. اخیراً در حال مطالعه یک نوع ماده معدنی هستم - به آن می گویم شماره نماینده معلق. 1.

ماده معدنی من: ساختار لوله ای، به طور طبیعی "بافندگی یک شبکه"

بگذارید با یک قیاس ساده شروع کنم. آیا تا به حال توده ای از نی دیده اید؟

هنگامی که به طور تصادفی در کنار هم ریخته می شوند، به یکدیگر نفوذ کرده و در هم پیچیده می شوند و یک "گلوله نخ" شل را تشکیل می دهند. آب می تواند از آن عبور کند، اما ذرات بزرگ به دام افتاده و نمی توانند ته نشین شوند.

ماده معدنی که من در مورد آن صحبت می کنم دقیقاً مانند این "نی ها" رفتار می کند.

ترکیب شیمیایی آن مانند کائولن است، اما بلورهای آن لوله‌ای هستند نه صفحه مانند. این نانولوله‌ها چند صد نانومتر طول و ده‌ها نانومتر در نی‌های توخالی ریز مانند قطر دارند.

کائولن معمولی بشقاب مانند است، مانند انبوهی از صفحات. این ماده معدنی لوله ای است، مانند انبوهی از نی. صفحاتی که روی هم چیده شده اند وقتی با آب شسته می شوند پراکنده می شوند. نی هایی که به هم گره خورده اند، حتی در صورت شست و شو، دست نخورده باقی می مانند. این دلیل اساسی عملکرد عالی سیستم تعلیق آن است.

داده های تست را مرور کنید

در زیر گواهی آنالیز این ماده وارداتی آمده است (شکل را ببینید):

تلفات در جرقه زدن (LOI): 15.74%

Al2O3: 38.05٪

SiO2: 44.28٪

Fe2O3: 0.61% (بسیار کم، بدون تاثیر نامطلوب بر سفیدی)

سایر ناخالصی ها: کمتر از 0.1٪

دارای سفیدی بالا و محتوای آهن و تیتانیوم کم است که کاملاً برای کاربردهای لعاب سفید و لعاب شفاف مناسب است. مقایسه بین کائولن معمولی و هالویزیت (عامل تعلیق شماره 1)

عامل تعلیق شماره 1 در حمایت از ذرات جامد عالی است، اما ظرفیت ضخیم شدن آن محدود است. اگر نیاز به افزایش ویسکوزیته دوغاب لعاب دارید (مثلاً برای جلوگیری از پخش شدن لعاب و بهبود قدرت پوشاندن)، به یک ماده مکمل نیاز دارید: بنتونیت با سفیدی بالا.

این بنتونیت خاکستری-زرد معمولی نیست. این ماده معدنی به طور طبیعی با کائولن مرتبط است. این بدان معناست که هم مونت موریلونیت (جزء غلیظ کننده بنتونیت) و هم بخش هایی با آلومینا بالا و سفیدی بالا از کائولن دارد.

عملکرد ضخیم شدن: مونت موریلونیت در تماس با آب متورم می شود و شبکه متراکم تری را تشکیل می دهد که مکمل هالویزیت است.

سفیدی بالا: از آنجایی که به طور طبیعی با کائولن وجود دارد، ناخالصی های آهن و تیتانیوم رقیق می شوند. این ماده بسیار سفیدتر از بنتونیت معمولی است و هنگامی که به لعاب سفید اضافه شود تغییر رنگ زرد یا خاکستری ایجاد نمی کند.

استحکام بالا: محتوای آلومینا بالای آن (مشتق شده از کائولن) باعث بهبود سختی و مقاومت در برابر سایش سطح لعاب پخته می شود.

ما گواهی تحلیلی کامل آن را نداریم، اما آزمایش عملی نشان می دهد سفیدی آن به 85 می رسد و میزان آهن آن تقریباً نصف بنتونیت معمولی است. می توان با خیال راحت از آن برای لعاب سفید و لعاب شفاف استفاده کرد.

هنگامی که با عامل تعلیق ما با نسبت 1: 1 مخلوط می شود و به دوغاب لعاب اضافه می شود، سیستم ترکیبی مزایای متعددی را به همراه دارد: عدم ته نشین شدن، عدم جداسازی لعاب از آب، مناسب بودن هم برای لعاب اسپری و هم برای لعاب پرده، و استحکام لعاب پخت بالا. هر دو جزء مواد معدنی طبیعی هستند و از معایب رایج مرتبط با CMC اجتناب می کنند.

طرح 1: حل فقط رسوب

از هالویزیت به تنهایی استفاده کنید. مقدار مصرف: 0.5-1.0٪ بر اساس وزن مواد خام لعاب خشک.

نکته آسیاب گلوله ای: هالویزیت خوب است و ساختار لوله ای آن می تواند در اثر سنگ زنی بیش از حد آسیب ببیند. توصیه می شود ابتدا سایر مواد خام را آسیاب گلوله ای کنید، سپس هالویزیت را برای پراکندگی ملایم در 30 تا 60 دقیقه آخر اضافه کنید. اگر هالویزیت باید از شروع آسیاب گلوله ای اضافه شود، زمان کل آسیاب را 10 تا 15 درصد کاهش دهید و عملکرد تعلیق را از طریق آزمایش های دسته ای کوچک بررسی کنید.

طرح 2: جلوگیری از رسوب و افزایش ویسکوزیته

هالویزیت و بنتونیت با سفیدی بالا را با نسبت 1:1 مخلوط کنید، دوز کل: 0.8-1.5%. هالویزیت چارچوب شبکه را می سازد در حالی که بنتونیت منافذ شبکه را پر می کند. هر دو ماده را می توان در طول آسیاب گلوله ای با هم اضافه کرد، با این حال هنوز توصیه می شود که هالویزیت در مرحله بعدی اضافه شود.

طرح 3: CMC را به طور کامل جایگزین کنید

اگر از فساد CMC و خرابی عملکرد مشکل دارید، CMC را می توان به طور کامل با سیستم هالویزیت + بنتونیت با سفیدی بالا جایگزین کرد. با این حال، شما نیاز به تنظیم مجدد پارامترهای رئولوژیکی دوغاب لعاب دارید. آزمایش های کوچک به شدت از قبل توصیه می شود.

یادآوری مهم

هنگام استفاده از مواد جدید برای اولین بار، همیشه قبل از تولید انبوه آزمایش های نمونه کوچک را انجام دهید تا پایداری تعلیق و کیفیت لعاب پخته شده را تأیید کنید.

هیچ ماده جهانی وجود ندارد. فقط فرآیندهایی که با فرمول شما مطابقت دارند. هالویزیت با قیمت واحد نسبتاً بالاتر عرضه می شود، اما دوز مورد نیاز آن کم است و منجر به افزایش محدود در هزینه کلی می شود.

بسیاری از مشتریان پس از محاسبه پس انداز ناشی از کاهش دوباره کاری و محصولات رد شده، آن را مقرون به صرفه می دانند.

اجازه دهید برخی از بینش های صادقانه را به اشتراک بگذارم. من قبلاً در مورد "ساختارهای لوله ای" یا "شبکه های نانو" اطلاعات کمی داشتم. در آن زمان، من فکر می کردم که عوامل تعلیق فقط خاک رس به اضافه CMC هستند.

پس از پرس و جوهای بی شماری از مشتریان، زمان زیادی را صرف بررسی ادبیات و اجرای آزمون های عملی کردم. در نهایت متوجه شدم: تعلیق به ویسکوزیته یا "چسبندگی" بستگی ندارد، بلکه به یکساختار شبکه.

کائولن معمولی بشقاب مانند یک تور ماهیگیری فرسوده با دهانه های مشبک بزرگ است که ذرات سنگین بزرگ از درون آن می لغزند. در مقابل، هالویزیت مانند جوراب‌های الاستیک ظریف عمل می‌کند - دارای شبکه‌های ریز و انعطاف‌پذیر برای به دام انداختن ذرات با اطمینان.

در طول سال ها کار فرمولاسیون لعاب، من متقاعد شدم: انتخاب ماده ای با ریزساختار مناسب بیش از تغییر بی پایان نسبت های دوز اهمیت دارد.

اکنون تماس بگیرید